ESYAV'a hoş geldiniz

Dr. Ahmet ACAR

Jeoloji Yüksek Mühendisi

ÇEVRE BİLİNCİ

Çevre ve Orman Bakanlığı, mahallin en büyük mülki amiri ve belediyeler katı atık bertarafı ile ilgili olarak konut ve işyerlerinden daha az atık atılmasını temin etmek, atık içerisinde zararlı madde atılmasını önlemek, katı atıkları değerlendirme ve maddesel geri kazanma çalışmalarına katılımı sağlamak üzere ilgili kişilere yönelik olarak gerekli eğitim çalışmalarını yaparlar.
Çevre ve Orman Bakanlığı, mahallin en büyük mülki amiri ve belediyeler;
1)Geri kazanılabilen veya insan sağlığına ve çevreye zarar vermeden bertarafı mümkün olan maddelerin kullanılmasını,
2)Geri kazanılmış maddelerden imal edilen malzeme ve ürünlerin tercih edilmesini, teşvik ederler.
Katı atıkları geri kazanma amacıyla tesislerinde işleyen kişi ve kuruluşlara, bu faaliyetlerinden dolayı Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından Çevre Kirliğini Önleme Fonu’ndan karşılanmak üzere uygun görülmesi halinde maddi destek sağlanabilir.

Ayrı Toplanması ve Bertaraf Edilmesi Gereken Atıklar

Ayrı bertaraf edilmesi gereken atıkları üreten;
a) Hastanelerin, kliniklerin, laboratuarların ve benzeri yerlerin hastalık bulaştırıcı enfekte, kimyasal ve radyolojik atıkları ile tehlikeli atıklarını,
b) Tüketicilerin, kullanılmış akü, pil ve ilaç atıkları ile kullanılmış araç lastiklerini,
c) Tüketicilerin, ambalaj atıkları dahil değerlendirilebilir katı atıklarını,
d) Tüketicilerin, metal variller, buzdolabı, çamaşır makinesi, elektronik aletler, mobilya gibi büyük hacimli katı atıklarını,
evsel atıklar ile birlikte atmaları yasaktır.
Belediye ve mücavir alan sınırları içinde belediyeler, bu alanlar dışında ise mahallin en büyük mülki amiri, yukarıda belirtilen ve ihtiva ettikleri zararlı maddeler dolayısıyla toplanması, değerlendirilmesi veya bertarafı özel işlemler gerektiren atıkları, 27/8/1995 tarihli ve 22387 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği ve 20/5/1993 tarihli ve 21586 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliğine göre bertaraf eder veya ettirir.

Ne yazık ki bu bilgiler sadece kağıt üzerinde (yasa ve yönetmeliklerde) kalmakta, özellikle belediyeler bu konuda üzerine düşeni yapmamakta/yapamamaktadır. Bunun çok çeşitli sebepleri bulunmakta, en önemlisi ekonomik olmakla beraber sorunu önemsememe ve ciddiye almama da ihmal edilemez düzeydedir. Halka bu konuda eğitimler verilmeli ve hatta atıkların ayrı renk poşetlerde toplanmasına zorlanmalıdır. Çünkü bu dünya bizim ve gidecek başka yerimiz yok.

Atık kağıdın geri dönüşümü ile,
% 25-70 Enerji Tasarrufu,
% 60      Hava Kirliliğinde Azalma,
% 40      Su Kirliliğinde Azalma,
% 60      Su Tasarrufu,
% 40      Çöp Hacminde Azalma Sağlanabileceğini

1 ton kağıt üretimi esnasında;

2.4 ton odun
440 ton su
7600 kWh elektrik enerjisi gerektiğini,

Atık kağıttan 1 ton kağıt üretildiğinde ise;

1.2 ton kullanılmış kağıt
1.2 ton su
2800 kWh elektrik enerjisi gerektiğini
Ülkemizde kullanılan kağıdın %36 sının,
Avrupa Birliği Ülkelerinde ise %75 ’inin geri dönüşümünün sağlanabildiğini
Kullanılmış kağıttan %100 kağıt elde edildiğini bilmeliyiz.

Ne yapmalıyız?

Atıklar ile en ucuz ve en emin biçimde başa çıkmak sağduyu kullanarak mümkündür.
Yapılacak şey daha az atık oluşturup, oluşanı yeniden değerlendirmektir.
Koridorlarda, bürolarımızda kağıt toplama kutuları oluşturmalıyız.
Fotokopi çektirirken kağıtların iki yüzünü de kullanmalıyız.
Yazışmalarımızı mümkün olduğunca “mail” ortamında yapmalı, taslak yazışmaları, bilgisayar ortamında, mail yoluyla oluşturulmalı,
Arşivlememiz gereken bilgileri “Bilgisayar Ortamında” saklamalı,
Mutlaka “Yazılı Kağıt” gerekiyor ise, mümkün olduğunca az kağıt kullanarak bu işi tamamlamalıyız.
“Geri Dönüşümü” yaşamımızın bir parçası haline getirmeliyiz!...
İSRAF ETMEMEK KAZANMAKTIR,
UNUTMAYALIM Kİ BAŞKA DÜNYA YOK